Manifestatie Dag van de Vluchteling 2011

Op 18 juni wordt in Eindhoven de manifestatie voor vluchtelingen gehouden van 12.00 tot 16.00 uur op het Catharinaplein.

Gelijktijdig is er in de Catharinakerk een tentoonstelling ‘Onschuldig gevangen’ van kunstenares Josje van de Molengraft. Om 11.30 uur geeft zij een toelichting op haar tekeningen.

Niemand verlaat zijn land en zijn familie uit vrije wil. Uitgeprocedeerde vluchtelingen worden steeds meer uitgesloten van een menswaardig bestaan. Zij mogen niet werken, nergens wonen. Ook vluchtelingen die terug zouden willen, krijgen in veel gevallen geen papieren om terug te kunnen. Zij leven daardoor naamloos en zonder enig uitzicht op toekomst.

De manifestatie wordt georganiseerd door Vluchtelingen in de Knel en het Netwerk Humaan Omgaan met Vluchtelingen. Zij willen informatie geven vanuit hun ervaringen met vluchtelingen. Daarnaast is er muziek en dans. Er zijn hapjes en attracties voor de kinderen.

Op vrijdag 17 juni en op zondag 19 juni wordt in de moskeeën en kerken extra aandacht gegeven aan het leven van vluchtelingen.

Voor meer informatie, zie: www.dagvandevluchteling.nl of bel 040-2569517

Artikelen op de website zijn vrij te gebruiken voor publicaties met bronvermelding

*

Toelichting

De Dag van de Vluchteling is gebaseerd op de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens. Hierin staat dat ieder het recht heeft asiel te zoeken en te genieten (art. 14). De dag is ingesteld door de V.N. en is bedoeld om te streven naar blijvende oplossingen voor de miljoenen vluchtelingen en ontheemden die op zoek zijn naar een nieuwe toekomst. Overal ter wereld komen vluchtelingen in de knel. Ze worden opgevangen in kampen met slechte voorzieningen, lijden aan trauma’s en zijn voor hun leven getekend. Ze zijn nergens meer thuis. Alleen door hulp van buitenaf, mensen die hen willen bijstaan met geld en middelen, zullen ze zich misschien, ooit, weer ergens thuis gaan voelen.

Nederland vangt slechts 0,03 % op van alle vluchtelingen wereldwijd. Zij leven in grote onzekerheid. Sinds het Generaal Pardon is de regelgeving steeds strenger geworden en komen er steeds meer vluchtelingen in Nederland in de knel.

Meer dan 10.000 mensen worden in Nederland voor onbepaalde tijd gevangen gezet enkel en alleen omdat zij geen papieren hebben. Het regime is zwaarder dan in een strafgevangenis voor criminelen. Na een half jaar – wat langer of korter – worden zij weer op straat gezet. In feite zijn zij dan veroordeeld om op straat te zwerven met het risico weer opgepakt te worden en in de gevangenis gezet te worden, omdat ze geen status hebben.

Mensen die hier vroegen om bescherming worden door Nederland op deze onmenselijke manier behandeld. Nederland wordt regelmatig veroordeeld voor mensenrechtenschendingen, maar de regering wuift haar verantwoordelijkheid weg.

Naar zeggen van de UNHCR ( De VN organisatie voor de vluchtelingen) zijn er meer dan 40 miljoen mensen die huis en haard hebben moeten verlaten wegens oorlog of vrees voor vervolging. Allen op zoek naar bescherming en veiligheid; en daar hebben ze recht op! Het staat geschreven in het Internationale Verdrag betreffende de Status van Vluchtelingen, ofwel de Conventie van Genève, dat mede op initiatief van Nederland in 1951 tot stand kwam. Een rechtvaardige uitvoering van de Conventie laat echter te wensen over. Economische en politieke belangen doorkruisen de rechten van vluchtelingen.

Waarom een Dag van de Vluchteling?
om het lot van zoveel ontheemden wereldwijd onder de aandacht te brengen, stelde de Algemene Vergadering van de VN in 2000 de Internationale Dag van de Vluchteling in. Zo’n dag werd voor de eerste keer op 20 juni 2001 gehouden en nu vieren meer dan 100 landen deze bijzondere dag. We zijn nu 10 jaar verder. En wat is er veranderd? De kijk op asielzoekers, de gastvrijheid, de humane omgang…? Er rijzen twijfels. Zie bijvoorbeeld de reacties van EU landen als gevolg van de recente gebeurtenissen in enkele Arabische landen. Een dubieuze houding. Enerzijds juicht iedereen de Arabische lente toe, anderzijds bespeurt men een rilling van angst bij het zien van het hoge aantal mensen dat op de vlucht slaat. Het EU bestuur bedenkt snel nieuwe maatregelen om de grenzen strenger te controleren. Het regelen van de toegang ligt in handen van de regeringen en dat is terecht. Maar door een strenge en restrictieve toepassing van de ingestelde wet, raken teveel asielzoekers in ongewenste en inhumane situaties .Ook in Nederland waar het politieke klimaat t.o. v. vluchtelingen is verhard. Op vele plekken, voornamelijk in de grote steden zijn daarom, naast het reguliere Vluchtelingenwerk Nederland, instellingen ontstaan, gedragen door deskundigen en vele vrijwilligers die zich het lot aantrekken van uitgeprocedeerde asielzoekers. Vluchtelingen in de Knel, Eindhoven, is zo’n instelling.

Inzet van kerken en Moskeeën
Elk jaar opnieuw grijpt Vluchtelingen in de Knel de Dag van de Vluchteling aan, als een gelegenheid bij uitstek, om de plaatselijke bevolking te interesseren voor de problematiek van de vluchtelingen. Kerken en Moskeeën worden dan belangrijke partners om de mensen te bereiken en de geplande acties te doen slagen. Vanuit hun traditie van Caritas en Barmhartigheid schenken zij bijzondere aandacht aan de kwetsbare groepen in hun midden en kunnen ze hun gelovigen oproepen de meest kwetsbaren van deze tijd de plaats te geven die hun toekomt. De geschiedenis leert dat kerken in het verleden dankbare schuil- en opvangplaatsen waren voor vluchtende mensen. In de Schrift, waaruit velen nog inspiratie putten, krijgen vreemdelingen en armen een voorkeursbehandeling. In die geest willen kerken en Moskeeën hun boodschap blijven verkondigen. Voorgangers worden daarom gevraagd, op een dag als deze, in de diensten aandacht te besteden aan vluchtelingen en te wijzen op de talrijke mogelijkheden om Barmhartige Samaritaan te zijn en de “naasten”te worden van deze medeburgers, respectvol over hen te spreken, hen te ontvangen en naar ze te luisteren. Al ken je elkaars taal niet, soms lukt het toch elkaars vriend te worden. In zijn roman “Het Kleine Meisje van Meneer Linh”vertelt Philippe Claudel op ontroerende wijze hoe een verwarde oude vluchteling, dankzij de vriendelijke toenadering van een leeftijdgenoot, thuis raakt in zijn nieuw land. En dat gebeurt zomaar zittend naast elkaar op een bank in het park, met een glimlach, een warme handdruk, een schouderklopje.

Vluchtelingen: wie zijn ze, wat maken ze mee?
In diezelfde geest gaat Stichting Vluchtelingen in de Knel aan de slag, samen met de werkgroep Humaan Omgaan met Vluchtelingen en andere sympathiserende instellingen. In het weekend voorafgaande aan 20 juni, organiseren zij diverse activiteiten om asielzoekers uit het verdomhoekje te halen, hun een naam en een gezicht te geven zonder afbreuk te doen aan hun privacy. Want eigenlijk mogen ze er niet zijn. Maar ze zijn er toch en hun verhaal moet gehoord worden: wie ze zijn en wat ze meemaken op zoek naar een veilig bestaan.

Op de eerste plaats zijn het mensen die in hun land gevaar lopen. Vertrekken is geen vrije
keuze. Ze willen ontsnappen aan vervolgingen, geweld, martelingen, gevangenschap omdat ze politiek oppositie voeren of acties voor de Rechten van de mens, lid zijn van een godsdienstige of etnische minderheid. Het gaat ook om vrouwen die een gedwongen huwelijk of seksuele verminkingen afwijzen en om mensen die niet veilig zijn omwille van hun geaardheid. Ieder heeft zijn eigen reden om huis, familie, vrienden, werk achter zich te laten.

Hun “exodus”is alles behalve veilig. Daar zijn we helaas dagelijks getuigen ervan. Denken ze een veilige haven bereikt te hebben dan moeten zij eerst bewijzen dat zij geen gelukzoekers, geen profiteurs, ja zelfs geen terroristen zijn. Het screenapparaat van de IND treedt in werking een week na hun binnenkomen in Nederland. Ze worden gehoord met bijstand van een tolk. Soms kunnen ze hun situatie met een advocaat bespreken. Binnen twee weken horen ze de uitslag. Bij een positieve beslissing krijgen ze een tijdelijke verblijfsvergunning en worden ze toevertrouwd aan de zorg van Vluchtelingen Werk Nederland. Bij twijfel gaan ze naar een asielzoekerscentrum voor nader onderzoek. Is de asielaanvraag afgewezen, wat veelal gebeurt als zij niet over de juiste identiteitspapieren beschikken, dan moeten zij meteen terug… Als het kan! Meestal kan het niet, want ze zijn niet voor niets gevlucht. Ze zijn aan hun lot overgelaten. Het wordt voor hen overleven aan de rand van onze georganiseerde samenleving. Ze mogen niet werken, hebben geen inkomen. Traumatische ervaringen, onzekerheid over hun toekomst maken hen letterlijk ziek. De toegang tot de medische voorzieningen is voor hen echter moeilijk en ingewikkeld. Vallen ze in handen van de politie dan komen ze terecht in de vreemdelingenbewaring, leest u maar gevangenis: ze worden gecriminaliseerd zonder iets misdaan te hebben. ’t Is Gód geklaagd!

Een plicht om voor hen op te komen
Het zijn voornamelijk deze uitgeprocedeerde asielzoekers die, vermoeid en hulpeloos, bij Vluchtelingen in de Knel aankloppen, hun schamel bezit bij elkaar gepakt in een koffer of een tas. Het is voor ons een plicht voor hen op te komen en hun vertrouwen te geven in een nieuwe toekomst. Die toekomst ligt op de eerste plaats in hun eigen handen. Hun inzet en deskundigheid zijn daarom van belang bij het opnieuw bestuderen van hun dossier. Voor sommigen leidt dit tot het voorbereiden van een veilige terugkeer. Bij anderen ontdekt men enige kansen voor het opstarten van een nieuwe procedure. Ondertussen wordt er gezocht naar opvang en krijgen ze wat leefgeld. Maar wat een lange wachttijd in het vooruitzicht! De ervaring leert dat het lang wachten in onzekerheid een bron is van fysieke en geestelijke kwalen. Vandaar de noodzaak van medische en menslievende zorg en vooral van een menswaardige behandeling. En daar zijn alle medewerkers en vrijwilligers alert op. Asielzoekers zijn namelijk meer dan dossiers. Op de Dag van de Vluchteling mag dit aan de grote klok worden gehangen. Dat velen het mogen horen en hopelijk ernaar gaan handelen.

Coördinatiegroep voor de Dag van de Vluchtelingen, Eindhoven.

Uit de: De Roerom

Dag van de vluchteling

Binnen de katholiek kerk wordt elk jaar in januari de werelddag voor de migrant en de vluchteling gehouden. Dat zal op 14 januari 2012 voor de 98ste keer plaats vinden.
Daarnaast bestaat sinds 2001 op 20 juni de Dag voor de Vluchteling, uitgeroepen door de VN.

In Eindhoven ontstond in 2009 het initiatief om meer draagvlak en begrip te creëren voor de vluchtelingen, speciaal voor hen die buiten alle voorzieningen vallen en niet terug kunnen naar hun eigen land. Het generaal pardon had aan velen een nieuw perspectief op leven gegeven, maar voor hen die daar buiten vielen, en ook hen die later het land in kwamen, kregen te maken met een extra strenge regelhantering.
Het initiatief voor meer draagvlak vond weerklank bij de kerken van Eindhoven, die toezegden om tijdens de vieringen rond 20 juni (dit jaar op 19 juni) te bidden voor vluchtelingen.
De initiatiefgroep werd vanuit de kerken gestimuleerd om ook elders draagvlak te zoeken. Zo ontstond het plan om op de zaterdag vooraf een kleine manifestatie te houden om het winkelend publiek van Eindhoven te bereiken. Er werd in gesprek gegaan met de plaatselijke politici.

Waarom u druk maken om asielzoekers?
Omdat u uw naaste ziet staan.
Was het de heer zelf niet aan Kaïn vroeg: Waar is je broeder? (Gen. 4,9)
En zegt dezelfde Heer niet: het land behoort aan Mij. U bent er vreemdelingen en gasten? (lev. 25,23)
En bovenal, omdat deze mensen u nodig hebben.

Mag een Iraniër hier verblijven omdat hij in Iran geen christen mag zijn en hem de doodstraf wacht?
Mag een Libisch gezin hier een tijdelijke opvang genieten om aan bombardementen te kunnen ontkomen?
Mag een asielzoeker uit Guinee Conakri, die achtmaal naar de ambassade is geweest voor terugreis papieren en deze niet krijgt, hier blijven om ergens te kunnen bestaan?

Wereldwijd zijn er 40 miljoen vluchtelingen. Nederland vangt 0,03 % op.
De overheid is verantwoordelijk. Maar zou de overheid ook fouten kunnen maken? En wat is onze eigen verantwoordelijkheid?

Wat kunt u doen?
- Een gebed uitspreken
- Spreek mild over de vluchteling
- Schrijf een kaart met een vriendelijk woord naar een vluchteling in detentie, die misschien al voor de derde keer is gevangen gezet, zonder iets crimineels te hebben gedaan. Deze kaart kunt u opsturen naar zr. A. te Wierik, Hoogstraat 301 A, 5654 NB Eindhoven.
- Een donatie geven aan stichting ‘Vluchtelingen in de Knel’ Eindhoven. Banknr. 1700 25 306

Gebed
Heer, voor u is niemand een vreemdeling en geen mens is onbereikbaar voor uw hulp.
Zie in uw goedheid naar vluchtelingen en ballingen
Naar de mensen die van elkaar gescheiden zijn geraakt
En naar de kinderen die ronddolen zonder ouders.
Laat hen, zo mogelijk terugkeren naar hun vaderland
En maak ons bereid noodlijdenden en vreemdelingen bij te staan
Door Christus, onze Heer
Amen

Flyer Dag van de Vluchteling 2011